| < Grudzie 2017 > |
Pn Wt Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Kategorie: Wszystkie | O autorce | Wpisy
RSS
鈔oda, 04 kwietnia 2012
Oj, i koniec

Ludzieeee, Warszawskie si sko鎍zy造!

Wiele teatru i k喚bi帷ych si ludzi, dla kt鏎ych to, co dzieje si na scenie jest r闚nie wa積e jak to, co dzieje si poza ni.

W tym roku teatr szczeg鏊nie mocno trzyma si 鈍iata realnego- a to za spraw protest闚 przeciwko komercjalizacji sztuki i ci璚iom finansowym.

Na Ma造ch Warszawskich Spotkaniach Teatralnych, mimo specyficznej atmosfery dzieciowej, r闚nie da這 si zauwa篡 ludzi ze znaczkami w klapie:

Bo nasze dzieci nie s bezwolnymi masami, kt鏎ym opchn望 mo積a po tanio軼i byle co. Dzieciaki od najm這dszych lat maj zmys wczesnego wykrywania 軼iemy i nie wszystko kupi.

Robienie z dzieci璚ego teatru produktu w paz這tku do niczego dobrego nie doprowadzi- wychowamy stado wydmuszek miel帷ych telewizor i to wszystko.

My, rodzice, domagamy si sta造ch pieni璠zy na dzieci璚 kultur. Tak, aby dyrektorzy i dyrektorki teatr闚 mogli spokojnie skupi si na kolejnej premierze, a nie przyoszcz璠za na dekoracjach, bo "obci瘭i dotacj".

Teatr dla dzieci nie jest produktem- dziecko nie jest klientem!!!

Do zobaczenia za rok na WST, walka trwa:)

Bullerbyn domowym sposobem

W Dramatycznym atmosfera napi璚ia nawet na spektaklach dla dzieci. Po raz pierwszy na scen wyszli aktorzy i przeczytali list protestacyjny (do przeczytania i podpisania tutaj: http://www.popieram.info/), na kt鏎y dzieci zareagowa造 ze zrozumieniem (nawet jedna dziewczynka zacz窸a w po這wie bi brawo, ale nie wiadomo, czy ze wzgl璠u na tre嗆 czy og鏊nie przyj皻a zasad bicia brawa w teatrze w og鏊e).

Jak ju ludzie odczytali co mieli odczyta, to kurtyna posz豉 w g鏎 i ukaza豉 nam si gromada wyro郾i皻ych dzieci, kt鏎e sp璠za造 ze sob czas bawi帷 si, przepychaj帷 i proponuj帷 nowe rozrywki.

Doro郵i aktorzy graj帷y dzieci to temat rzeka. Albo si niepotrzebnie wdzi璚z, albo sepleni albo pieszcz. Zazwyczaj 鄉iesz tak, jak dzieci udaj帷e doros造ch. Ale w przeciwie雟twie do dziewczynki zak豉daj帷ej buty na wysokim obcasie rozczulenia dzidzie piernik nie wywo逝j. Raczej irytacj.

W spektaklu „Bullerbyn. O tym jak dzieci domowym sposobem zrobi造 sobie las i co z niego wyros這" w re篡serii Anny Smolar jako si uda這 przej嗆 te wszystkie zagro瞠nia i po jakim czasie zapomina這 si, 瞠 to nie prawdziwe dzieci.

Ksi捫ka Astrid Lindgren, podstawa opowie軼i teatru z Opola, traktowa豉 o bandzie szwedzkich dzieci 篡j帷ych w s御iedztwie i sp璠zaj帷ych razem czas. Na weso這, na smutno, zawsze kreatywnie. Lisa, Lasse, Britta, Olle, Britta i Anna to przede wszystkim przyjaciele, kt鏎zy maj do siebie szacunek. Wiem, brzmi dziwnie w kontek軼ie os豉wionego okrucie雟twa dzieci璚ego. Ale w豉軼iwie ca豉 tw鏎czo嗆 Lindgren (nawet dotycz帷a Emila ze Smalandii!) to konstruowanie obrazu dzieci- ma造ch ludzi. Z ich wadami ale i g喚bokim poczuciem warto軼i (kole瞠雟two, lojalno嗆, sprawiedliwo嗆).

I to si odczuwa ogl康aj帷 spektakl Anny Smolar. Niestety, odczuwa si te dydaktyzm. Prawd m闚i帷, nie rozumiem w徠ku o ekologii. Czy spektakl dofinansowany jest przez Ministerstwo 字odowiska, dzia豉nie 6.9? Czy taki by odg鏎ny przykaz, 瞠 do scenariusza nale篡 do陰czy ulotk o segregowaniu 鄉ieci?

Tematyka powrotu do natury jest i tak mocno obecna dzi瘯i niespodziance, kt鏎 dzieci przygotowuj Lisie. Problem plastikowych butelek zalegaj帷ych wszystkie k徠y naszego 鈍iata jest wa積y, ale nie wiem, czy pocz徠ek przedstawienia nie odstrasza. Bo potem jest fajniej: dzieci w pokoju, dzieci planuj帷e Sekret, dzieci s逝chaj帷e opowie軼i Dziadziusia i tak dalej. Kolejnym zgrzytem jest po陰czenie r騜nych konwencji, gdzie z jednej strony mamy genialne, surrealistyczne postaci rodziny (mama z g這w kury, tata z g這w zaj帷a, dziadek jako g御ior), a z drugiej ch耩 przypodobania si ma造m widzom (z typu: wycieczka szkolna) czyli bita 鄉ietana na twarzy, majtki na scenie, m闚ienie wyrazu „dupa”. Albo tw鏎cy bali si i嗆 w stron odjechanego obrazu ludzi- zwierz徠, albo chcieli po瞠ni artyzm z widowiskiem. Nie wiem, ale na dobre to nie wysz這.

Zastanawiam si jeszcze nad czasem spektaklu: 1,5 godziny to do嗆 d逝go, ale z drugiej strony warto czeka, bo fina這wa scena w lesie stworzonym ze 鄉ieci jest bardzo atrakcyjna (i wizualnie i tre軼iowo). Chyba zrezygnowa豉bym z kilku scen w 鈔odku (hipnotyczny taniec mamy z tat, latanie aktor闚 po widowni) i wyd逝篡豉 bajkowo嗆 鈍iata z torebek i butelek.


A po spektaklu Justyna Sobczyk wraz z aktorami teatru imienia Kochanowskiego w Opolu zaprosi豉 dzieci do zabawy, gdzie tworzy這 si w豉sny 鈍iat, ale domowymi sposobami. Warto by這 zobaczy miny dzieci, do kt鏎ych nagle wysz造 postaci z bajki, kt鏎 przed chwila ogl康a造. Bardzo dobry pomys, a warsztaty sprawne i oryginalne.

niedziela, 01 kwietnia 2012
Zdziw si, stary pryku

Pami皻acie swoj pierwsz reakcj na Teletubisie? Troch hipnoza, troch niedowierzanie i nuda. Ale zaraz potem patrzycie na swoje urzeczone dzieci, kt鏎e z wypiekami na twarzy 郵edz spektakularne przygody Tinky Winky robi帷ej grzank i tyle po waszych reakcjach. One si nie licz po prostu, bo kiedy maluch odkrywa 鈍iat to nie ma wiecie kogo we wsi. Drze si w stron piasku, nast瘼nie rzuca si na niego 豉pkami i pakuje sobie gar嗆 ziaren do buzi i to wszystko zjada. To jest w豉郾ie poznawanie 鈍iata. I to godzinami tak mo瞠 je嗆 piasek i si cieszy.

A my, stare pryki, si nudzimy. Zadajemy pytania o sens takiego na poz鏎 g逝piego eksplorowania wszystkiego naoko這. A dlaczego? Bo sami jeste鄉y nudni i niby wszystko wiemy, a w gruncie rzeczy nie wiemy nic, bo鄉y zapomnieli jak to jest patrze na kapi帷 wod z fascynacj. I gramy w te gry na komputerze, gdzie si do Teletubisi闚 strzela i dziurawi s這neczko z twarz dzieciora, bo jeste鄉y na kraw璠zi frustracji z nic- nie- rozumienia. Nie umiemy patrze, nie umiemy s逝cha i dla nas si powinno organizowa przymusowe przedstawienia, nie by豚y to regres, raczej ostatnia szansa na ratunek.

Od kiedy si wyalienowa豉m w swojej doros這軼i i zacz窸am my郵e przypisami i bibliografi to inaczej patrz na przedstawienia dla najnaj闚. Staram si ich oczami zobaczy rzeczy oczywiste i znowu si zdziwi.

Dzisiaj dziwi豉m si k馧kami, wod, kamieniami i kawa趾ami drzewa. By這 mi dobrze.

A do tego gra flecik, prowadzi niespiesznie przedstawianie dziw闚 natury. Nawet ogie by w postaci latareczki, kt鏎 mo積a by這 zgasi dmuchni璚iem. Na widowni dzidzie na r騜nym etapie wiekowym, niekt鏎e zupe軟ie ma貫 (bo to od pierwszego roku, takie spektakle), a niekt鏎e do嗆 przedszkolne. By豉 te Dzidzia- Komentator, kt鏎a siedzia豉 na kolanach taty i g這郾o referowa豉 akcj na scenie- czerwonym k馧ku. Wszystko by這 na wyci庵ni璚ie r瘯i (a te r帷zki ma貫 wyci庵a造 si co chwil, aby co z這wi z rekwizyt闚 i potem trzeba by這 odbiera z pi御tek).

Teatr Atofri z Poznania na podstawie tekstu Maliny Prze郵ugi. Jak kto nie zna tekst闚 pani Maliny, to naprawd niech 瘸逝je. Przeznaczone s g堯wnie dla dzieci, ale jest te co dla doros造ch. I to nie byle co, bo sztuka nosi tytu- hit: „Stephenie Moles dzi rano zabi豉 swojego m篹a, a potem odpi這wa豉 mu praw d這”. Tak tu pisze, 瞠by軼ie wiedzieli, 瞠 akurat ta sztuka Prze郵ugi to nie dla dzieci, 瞠by軼ie nie poszli przypadkiem z tymi najnajami.

Bo dla nich jest “Grajk馧ko”. Dwie panie pokazuj, trzecia pani gra na flecie. S kolory, kszta速y, d德i瘯i, a na ko鎍u zabawa, czyli panie si k豉niaj i m闚i magiczne „a teraz zapraszamy dzieci do nas”. I dzieciaki jak z procy- wziuu- i do k馧kosceny. Panie pokazuj, jak p造nie niebieska woda w rurce, jak dwa kawa趾i drewna obijaj si o siebie i co si wtedy dzieje.

Doros造 widzu, zdziw si czasem ze swoim dzieckiem. Id z nim na „Grajk馧ko”, to ci dziecko poka瞠, jak si mo積a cieszy z najprostszych rzeczy. 砰cz ci tego, to ci si przyda.


sobota, 31 marca 2012
T璚za albo czarno

W sobot odby造 si dwa spektakle. Jeden, w ramach Teatru Ma貫go Widza dzia豉j帷ego na Jezuickiej. Jego za這篡cielk jest Agnieszka Czekierda, aktorka Teatru Konsekwentnego. Ma造 Widz to nasz najnaj. Pami皻acie, pisa豉m o nim przy okazji spektaklu „Pokolorowanki”. Tak o idei pisz za這篡ciele TMW:

Teatr dla dzieci od 1 roku 篡cia to specyficzny teatr, w kt鏎ym nigdy nie gasn 鈍iat豉, w kt鏎ym nie ma wyra幡ego podzia逝 na scen i widowni, w kt鏎ym mali widzowie mog gada, gaworzy, wierci si i kr璚i. To teatr bezpieczny, w kt鏎ym nic nie dzieje si nagle, nie ma g這郾ej muzyki, potwor闚 i stwor闚 wyskakuj帷ych z nienacka. Akcja nie toczy si wartko, a sama fabu豉 jest raczej pretekstem, zaproszeniem do zabawy, ni wielow徠kow histori. Teatr dla naj-naj-najm這dszych, to teatr dostosowany do ich percepcji, do ich sposobu ogl康ania 鈍iata, to teatr koloru, d德i瘯u, zapachu i dotyku. To teatr, w kt鏎ym ma造 widz nie musi zadziera g這wy, bo wszystko dzieje si w „瘸biej perspektywie.

I 瘸bia perspektywa by豉 widoczna z „Rozplataniu t璚zy”, spektaklu opartym na wodzie i kolorach. Gestach, muzyce i nastroju. Po p馧 godzinie dzieci zaproszone zosta造 na scen i razem mog造 pr鏏owa „rozpl徠a t璚z”. Chodzi tu przecie o zabaw z wyobra幡i. A dzi瘯i kameralnej sali dzidzie maja poczucie bezpiecze雟twa. 畝逝j, 瞠 kiedy m鎩 syn by ma造 to nie by這 takich inicjatyw, bo jak patrz na zadowolone bobasy to a sama bym chcia豉 tak si dziwi kolorami. Z powrotem.

Drugie spotkanie z teatrem odby這 si w Instytucie, gdzie szwedzka grupa Norrdans przedstawi豉 perypetie liczby 3 i niemo積o軼i zostania czwart w kolejno軼i. Przedstawienie ambitne, pe軟e ta鎍a (od element闚 baletu do ta鎍闚 dawnych), z czarnymi sukniami wiruj帷ymi jak u derwisz闚. Od samego pocz徠ku zwr鏂i豉m uwag na dziewczyn w tiszercie Motorhead (yeah!) i pi瘯nej, d逝giej sp鏚nicy. Wszystko by這 precyzyjnie zata鎍zone, pokazane, w ge軼ie si odbija造 emocje, w ka盥ym fragmencie palca uniesionego w g鏎 zobaczy mo積a by這 taniec.

Tylko, czy to by這 dla dzieci? Ca這嗆 trwa豉 p馧 godziny, wi璚 najwi瘯sze marudy nie mog造 si znudzi. To zdecydowany atut „AB3”- bez przesadyzmu z tym ta鎍em, cho熲y najlepiej na 鈍iecie pokazanym. Ale nie wiem, czy ledwo-ledwo zarysowana historia mog豉 wci庵n望 takiego pi璚iolatka (bo mojego o鄉iolatka znudzi豉, chocia podgl康a豉m, jak 郵edzi wydarzenia na scenie). Skomentowa造鄉y z kole瘸nk, 瞠 to mo瞠 szwedzkie dzieci, wychowane na drewnianych klockach i zabawkach edu-ka-cyj-nych s przygotowane na taki teatr, ale to sobie trzeba takich widz闚 wychowywa od przedszkola. Mo瞠 to efekt mojego spaczenia Smykiem, badziewiem do陰czanym do gazetek i sieczk w kinie, ale propozycja Norrdans to mi si kojarzy豉 z Drugim Programem Polskiego Radia i dzie熤i 獞icz帷ymi gamy. Aby by這 jasne- s逝cham Dw鎩ki, chc na scenie ambitnej sztuki dla najm這dszych i podnoszenia poprzeczki w kulturze, jej artyzmu i przegi璚ia. Tylko tak sobie my郵, 瞠 to przedstawienie by這 zupe軟ie nie dzieciowe.


Kto my郵i inaczej? Ch皻nie dam si przekona, 瞠 cztery, czarne postaci z teatru ta鎍a zafascynuj takiego sze軼iolatka na przyk豉d.


Tagi: ma
17:04, malewarszawskie , Wpisy
Link Komentarze (1) »
Pch豉 z Dwudziestolecia

Dwudziestolecie mi璠zywojenne, te kawiarnie, muzyka, rozwijaj帷a si kinematografia. Kobiety w kapeluszach, m篹czy幡i w smokingach na wiruj帷ej scenie dancingu w Adrii. Polska rodzi豉 si na nowo, pe軟a pomys堯w i energii na odbudowywanie kraju- zar闚no w sferze ekonomicznej, jak i kulturowej. S帷zy豉 si muzyczka z gramofonu, kawk si pi這 w Ziemia雟kiej i plotkowa這.

W takim w豉郾ie klimacie utrzymane jest przedstawienie „Pch豉 Szachrajka” w teatrze Guliwer, kt鏎e jest rekomendowane przez WST. Znany wiersz Jana Brzechwy w adaptacji re篡sera Piotra Tomaszuka toczy si niczym 鈔odowiskowa intryga. Pami皻acie, jak zaczyna si ten wiersz?

Chcecie bajki? Oto bajka:

By豉 sobie Pch豉 Szachrajka.

Nies造chana rzecz po prostu,

By kto tak marnego wzrostu

I n璠znego pchlego rodu

M鏬 wyczynia bez powodu

Takie psoty i ga貪a雟twa,

Jak pch豉 owa, prosz pa雟twa.

Cztery nobliwe damy ubrane w eleganckie suknie opowiadaj kolejne przygody pch造, a 瞠 w r瘯ach trzymaj szk這 powi瘯szaj帷e, to i widzowie mog podpatrze coraz to nowe kombinacje w軼ibskiej szachrajki. Widzimy j na ekranie, poznajemy w czasie jej matactw, gdzie ofiarami padaj kole瘸neczki, krawiec, restaurator i wszyscy 鈍i璚i razem wzi璚i. A pche趾a, cwaniura, nic sobie z psot nie robi tylko prowadzi 篡cie wystawne

Przez ulic jedzie bryczka,

Pch豉 w niej siedzi jak ksi篹niczka.

Na ramionach pelerynka,

Spod kapturka s這dka minka,

Parasolka ma豉 w d這ni

Przed s這necznym skwarem chroni.

Dzieci 鄉iej si z kolejnych poczyna bohaterki, a przez ca造 spektakl s造szymy o niej piosenk, kt鏎 potem nuci si przez p馧 dnia. Prawd m闚i帷, troch ta piosenka ju mnie denerwowa豉.

M鎩 syn wystawi przedstawieniu czw鏎k, podpisuj si pod tym, bo cudowna scenografia i niez造 pomys, ale chyba troch na si喚 przed逝穎ne. Nieco mniej piosenek, a zamkn瘭iby鄉y si w godzince, dzieci by si pod koniec nie wierci造, a nam pozosta豚y mi造 niedosyt.

Swoj drog my郵, 瞠 w tegorocznych rekomendacjach z Guliwera powinna si raczej znale潭 „Planeta football”, nie tyle ze wzgl璠u na wi瘯szy potencja artystyczny (jest raczej odwrotnie) co aktualny temat i mo磧iwo嗆 ciekawego zestawienia z „T璚zow trybun 2012”.

Teatr Guliwer wygrywa, je郵i chodzi o pomys這wo嗆 w przygotowywaniu program闚 do spektaklu- tutaj sensacyjne wydanie gazety z doniesieniami o poczynaniach Pch造

czwartek, 29 marca 2012
Je郵i dzi czwartek to mamy spotkania z ciekawymi lud幟i

Instytut Teatralny by dzi napakowany lud幟i. Od 13.00 odbywa造 si spotkania z ekspertami. Brzmi troch sztywno, ale formu豉, wbrew pozorom, przyjemna: wszystko mia這 form 篡wej biblioteki, gdzie pry stolikach zasiedli ludzie na co dzie zajmuj帷y si r騜nymi formami teatralnymi i r騜nymi sposobami edukacji dzieci i m這dzie篡. To jedyna okazja, 瞠by mie na wyciagni璚ie r瘯i (i ucha) ludzi, kt鏎ych do鈍iadczenie jest nie do przecenienia. W spotkaniach udzia wzi瘭i Pernille Welent Sørensen (Dania, pracuje w Teatercentrum w Kopenhadze I zajmuje si teatralna edukacj dzieci I m這dzie篡), Nora Hoch i J顤g Schwahlen (Niemcy), Katarzyna Kalinowska (zajmuje sie socjologi m這dzie篡), Zbigniew Rudzi雟ki (Centrum Sztuki Dziecka w Poznaniu) i Maciej Jakubczyk (cz這nek zarz康u Stowarzyszenia Nowe Horyzonty). Wszystkie rozmowy w za這瞠niu po鈍i璚one by造 tematom, kt鏎e podejmuje i powinna podejmowa sztuka dla m這dzie篡. A po indywidualnych spotkaniach wszyscy usiedli do sto逝 i wraz z Justyn Sobczyk podzielili si swoimi do鈍iadczeniami (pewnie nadal tam siedz i gadaj, bo tak to z zapale鎍ami bywa, 瞠 ich wy陰czy nie mo積a, i za to zapale鎍闚 kochamy).

A jutro kolejny dzie WST, tym razem z „T璚zow Trybun”, ale na dzieciowe spotkania wracam w sobot.

Pami皻ajcie r闚nie o codziennych spotkaniach ze Spotkaniami w TVP Kultura o 23.10.


16:40, malewarszawskie , Wpisy
Link Dodaj komentarz »
鈔oda, 28 marca 2012
Zatrzymajcie Lublin w Warszawie

Zwierz徠ka maj swoje sekrety, swoje s豉bo軼i i 鄉iesznostki. Ale bardzo si lubi i pr鏏uj zrozumie nawet w najmniej oczekiwanych sytuacjach. Las mo瞠 straszy spadaj帷ymi listkami, wielkimi dziurami i dziwnymi mieszka鎍ami. Jednak zawsze pozostaje domem dla wszystkich. Urocze? Pewnie tak, ale spektakl „Zwierz徠ka ma貫 zwierzenia” jest przede wszystkim szczery. Prawdziwy oddech po鈔鏚 nabzdyczonych twor闚 doros造ch, kt鏎ym wydaje si, 瞠 wiedz, co lubi najm這dsi.

Do Teatru 砰dowskiego posz豉m z gor帷zk i od samego pocz徠ku czu豉m si jak w pi瘯nym 郾ie albo w halucynacji z dzieci雟twa. Moment, kiedy jeste軼ie ju za duzi, aby poprosi mam o herbat cytryn, ale jednocze郾ie jest wam siebie zwyczajnie 瘸l to taki kokon ze wspomnie. Le篡cie sobie pod ko責erk i czytacie Muminki albo ogl康acie bajki. To ja sobie tak dzi le瘸豉m bezpiecznie na widowni, a spektakl przygotowany przez NeTTheatre, czyli Stowarzyszenie Artyst闚 „Bliski Wsch鏚” robi mi herbat. A poczu豉m wdzi璚zno嗆 dla Paw豉 Passiniego (scenariusz i re篡seria) za to, 瞠 taki zrobi 鈍iat. U軼iska chcia豉m aktor闚, 瞠 tak si dobrze bawi w roli je篡ka, wiewi鏎ki czy mi鄂a. 疾 gadaj w dziwnym j瞛yku (zaj帷 to rozumiem, bo to Sean Palmer, kt鏎y dzielnie zmaga si z polskim „”, „”, „d”), przekr璚aj s這wa, przerzucaj si dialogami i graj na pierogu (ruskim!). Surrealizm, bardzo dobry tekst (na podstawie bajek Sergieja Koz這wa, ale kunszt scenopisarski od Passiniego) i 鄉ieszno嗆, 瞠 a doro郵i si za鄉iewali.

Zaj帷 obcoj瞛yczny, ale swojo- j瞛yczny w przekazie

M闚i Wam, Lublin pany- siedz sobie na wschodzie, kombinuj we wszystkie strony i nie maj w sobie ani cna pozy gwiazdor闚 nie wiadomo sk康. I dzieciom nie wciskaj moralitet闚, 鈍iat闚 z papieru, tylko maja odwag czerpa m康ro嗆 od Kubusia Puchatka i humor od Monty Pythona.

Chcia豉bym, 瞠by zostali tu z nami na zawsze, 瞠by za這篡li sw鎩 teatr i co niedziela pokazywali nowe przygody le郾ej ferajny. Bo mi brak takiego teatru, ja wole taki teatr od tego doros貫go, ulepionego z przypis闚 i m康ro軼i z Internetu.

Po przedstawieniu odby造 si warsztaty dla najm這dszych, gdzie g堯wnym tematem by, oczywi軼ie, las. Dla mieszka鎍闚 du瞠go miasta wa積a rzecz.

Tymczasem choruj nadal, ju mi si w czasie wieczornej drzemki przy郾i造 zwierz徠ka. G豉dzi造 mnie po g這wie, a wiewi鏎ka gotowa豉 pierogi. Ruskie!

Nied德ied grany przez pana Je瘸, z go造m brzuchem- prawdziwym

22:43, malewarszawskie , Wpisy
Link Dodaj komentarz »
poniedzia貫k, 26 marca 2012
Calineczka jak Ronja

Chyba wszystko mi si kojarzy ze z陰 sytuacja warszawskich o鈔odk闚 kultury i odci璚iem ich od pe軟ego dofinansowania. Bo id帷 dzi do Teatru 砰dowskiego znowu mia豉m poczucie, 瞠 wchodz nielegalnie do jakiego zajmowanego na dziko budynku, 瞠 ekipa z Elby zasquatowa豉 plac Grzybowski. Ale spokojnie, to tylko ekspansja kolejnego wie穎wca, taka Polska w budowie w wersji dla ludu. Gdzie nie wiadomo, co si dzieje i dla kogo, ale wszystko rozkopane i nie ma jak przej嗆. Jeszcze b璠zie przepi瘯nie, jeszcze b璠zie normalnie, a tymczasem w siedzibie teatru zamieszanie. Dzieci przysz造. Wbieg造 na g鏎 i wsp鏊nie z rodzicami uczestniczy造 w warsztatach, kt鏎e w tym roku na Warszawskich Spotkaniach Teatralnych pomy郵ane s jako wprowadzenie do tre軼i spektakli.

Dzi pad這 na robale, na 篡j徠ka czarowane przez rodzic闚 i maluch闚. Ma貫 rzeczy tworzone by造 na potrzeby du瞠go przedstawienia, a wszystko powstawa這 w wyobra幡iach uczestnik闚, kt鏎zy piszczeli, tarzali si i weso這 sp璠zali czas zamieniaj帷 si w muchy, mr闚ki i inne 篡j徠ka chodz帷e nam po nogach w lato i 豉skocz帷e po r瘯ach. Dobry warsztat dla rodzin, co si ca造 dzie nie widzia造 i szybko po przedszkolu, szybko po szkole przylecia造 na Grzybowski powyg逝pia si przed wyst瘼ami.

A przyszed czas na gwiazdy wieczoru- Wroc豉wski Teatr Pantomimy i „Mikrokosmos”. Aktorzy r闚nie robili dziwne wygibasy, wydawali te czasami d德i瘯i, ale onomatopeiczne: rechot 瘸bki, kropla deszczu, stukanie, pukanie drzew. A wszystko po to, aby w niekonwencjonalny spos鏏 przedstawi now wersj „Calineczki” na podstawie ba郾i Hansa Christiana Andersena.

Oj, powiem Wam, 瞠 ta ca豉 kruszynka to wygl康a豉 raczej ja Ronja c鏎ka zb鎩nika albo inna wojowniczka i nie mia豉 w sobie nic z dotychczasowych przedstawie typu liliput p造n帷y w 逝pince od orzeszka. Tak j przecie opisywa Andersen, 瞠 „mia豉 nie wi璚ej ni cal wysoko軼i (…) Pi瘯nie polakierowana 逝pina w這skiego orzecha s逝篡豉 jej za ko造sk, b喚kitne p豉tki fio趾闚 zast瘼owa造 materace, a p豉tek r騜y ko責r." E tam, do licha z ko責r, kiedy czeka na nas przygoda. Nie wiemy, sk康 dziewczyna wzi窸a si na 陰ce pe軟ej owad闚, gdzie s jej rodzice i czemu jest taka ma豉. Widzimy za to, jak 鈍ietnie radzi sobie z na poz鏎 niebezpiecznymi sytuacjami. Jest ufna, zabawna, ale jak trzeba to i umie si broni. Zostaje nawet przez chwil w豉dczyni 陰ki. Jej nowi przyjaciele: biedronki, 瘸by (strasznie 鄉ieszne sceny z wykorzystaniem pi貫k znanych wielu mamom z porod闚ki albo z zaj耩 fitness- 瞠by zlikwidowa konsekwencje porodu w okolicach brzucha) czy koniki polne przemieszczaj si w kolorowym korowodzie stanowi帷 t這 dla g堯wnej bohaterki.

Gra j Monika Rostecka-Komorowska- co za cia這, co za finezja ruch闚, co za gibko嗆. Wiem, to w ko鎍u aktorka, to jej zaw鏚. Ale ona chyba nie ma ko軼i, naprawd. To podnios豉 nog w bok, to znowu fikn窸a do ty逝. Zawsze przy takich spektaklach obiecuj sobie zapisanie si na gimnastyk, ale 鈍iat豉 si zapalaj, a ja o tym zapominam. Mniejsza z tym, wszak chodzi w ca貫j tej adaptacji o przedstawienie dziecka w kontek軼ie 鈍iata doros造ch.

I tu tw鏎com uda這 si wyj嗆 poza schemat, bo dziecko jest niezale積e i dzielne. A 瞠 to dziewczynka, to dodaj dodatkowe pi耩 punkt闚 za podbicie zagadnienia genderowego. Dobrze jest zobaczy histori poznawania nieznanego, dziwienia si na nowo na poz鏎 oczywistym rzeczom.

Dzieciaki 篡wo reagowa造 na widowni, chocia by這 kilka zmy貫k, bo gas這 鈍iat這 (mi璠zy poszczeg鏊nymi scenami) i kto uparcie bi wtedy brawo. A obok ch這piec stwierdzi, 瞠 jednak chce i嗆 do domu i nigdy ju „nie p鎩dzie do teatra”. Nie s康z jednak, 瞠 to kwestia tego konkretnego przedstawienia, chocia mia豉m takie poczucie, 瞠 mo瞠 mog這by by nieco kr鏒sze (nawet o 10 minut). Ale to jedyne, do czego mog豉bym si przyczepi, a czepliwy krytyk jest niepotrzebny spo貫cze雟twu i mog mu jeszcze procesem zagrozi (tak podobno jest u tych od filmu), tak wi璚 ko鎍z relacj i apeluj o wi璚ej pantomimy w warszawskich teatrach, bo dialogi niepotrzebne, kiedy opowiada mo積a cia貫m.

Zobaczcie sobie fragment:http://www.youtube.com/watch?v=RRaawA6FNBs

A tutaj nasza dzielna Calineczka:

niedziela, 25 marca 2012
好ieg w Baju, paski z folii czyli jest dobrze

Teatr Baj wygl康a teraz jak odci皻y od 鈍iata- to wszystko przez remonty, metro i zmian ruchu ulicznego. Poza tym prawy brzeg ma zawsze pod g鏎k, je郵i chodzi o dost瘼 do kultury. W豉郾ie maj zamkn望 jedyne kino po tej stronie Wis造 i b璠zie mo積a ogl康a sobie co najwy瞠j witryny w galerii handlowej. Bo do klubu w sobot wiecz鏎 to na In篡niersk si skoczy, ale to wszystko, czego oczekujemy od Pragi.

I b陰d. Bo taki na przyk豉d Baj si rozkr璚i. Po zesz這rocznych marudzeniach na temat braku program闚 na spektakle, napoj闚 w szatni czy ascetycznego wystroju wszystko si zmieni這. Na lepsze! S tu na przyk豉d praktyczne siedziska na fotele dla najm這dszych, dzi瘯i kt鏎ym nie trzeba wychyla g這wy przez ca造 czas i mo積a wygodnie majta nogami w powietrzu. Nie wiem, co dalej z budynkiem i czy widmo wysiedlenia oddali這 si na zawsze, ale teatr dzieci璚y powinien zosta tam, gdzie jest od ponad pi耩dziesi璚iu lat. Amen.

A teraz w sprawie „Kr鏊owej 郾iegu”, bo to rekomendowany przez Ma貫 Warszawskie spektakl dla dzieci od sz鏀tego roku 篡cia. Zabra豉m zatem osobistego syna lat osiem i zasiedli鄉y w niewielkiej, niebieskiej sali. Przedstawienie w dw鏂h aktach sowackiego reysera Kamila 展隕ioczarowa這. Nie ukrywam, 瞠 g堯wnie dzi瘯i wyobrani bugarskiej scenografki Mariety Golomehovej. G堯wnym bowiem punktem na scenie by造 z這te ramy lustra, w kt鏎ym z prze廝oczystych pask闚 zawieszonych niczym rolety wyczarowano tysi帷e 鈍iat闚. Wygl康a這 to wszystko niczym 3D: co si wynurza這, na drugim planie chodzi造 postaci, a pasek ta鄉y tworzy to kurtyn, to fale rzeki. Ob喚d. Si豉 tkwi zawsze w prostocie, a tutaj pomys nada dodatkowy sens onirycznej opowie軼i. Gdyby nie gra 鈍iate odbijaj帷ych si w b造szcz帷ej ta鄉ie, to mocne (czasami wr璚z okrutne) fragmenty ba郾i Andersena z pewno軼i wywo豉造by p豉cz niejednego dziecka. Scena, w kt鏎ej postaci recytuj „umar Kaj, umar Kaj” sieje groz, ale w tym czasie delikatne smugi reflektor闚 igraj mi璠zy rz璠ami rozsuwanych folii i widz nie wie, czy to wszystko si Gerdzie 郾i czy nie. Na uznanie zas逝guje te motyw wycinanek (r闚nie na maszynie przypominaj帷ej magiel, kt鏎a s逝篡 jako typowy teatralny d德i瘯oproduktor, a mo瞠 i st馧) ze zwyk造ch bia造ch kartek papieru. Babcia (ach, ten g這s pani Hanny Kinder- Kiss!) wycina na pocz徠ku postaci Gerdy i Kaja, a tak瞠 tworzy z kartek 郾ieg (zwyczajnie wycinaj帷 konfetti no篡czkami). Dzi瘯i temu, 瞠 stoi ca造 czas blisko widowni jest niczym 陰cznik widz闚 i bohater闚. Oswaja dzieci z tym, co dzieje si na scenie, bo jest pomi璠zy 鈍iatem realnym, a imaginacj. Troch tak, jakby trzyma豉 nog mi璠zy drzwiami, kt鏎e w ka盥ej chwili mo積a zamkn望.

„Kr鏊owa 郾iegu” w Baju jest magiczna, prosta w odbiorze i oczarowuj帷a niby specjalnymi efektami, kt鏎e s skonstruowane ze zwyczajnych materia堯w. To jak odtrutka na brzydkie ilustracje w ksi捫kach i n璠zne grafiki w grach komputerowych. A pi瘯ne lalki (coraz rzadziej przecie wykorzystywane w sztukach dla dzieci, nie rozumiem, dlaczego, kole瘸nka twierdzi, 瞠 coraz mniej fachowc闚 od „o篡wiania”) powinny by produkowane masowo i sprzedawane w sklepach zamiast tych wszystkich made in china. Tymczasem id嬈ie do Baja i podziwiajcie, zanim was zjedz koszmary estetyczne.


sobota, 24 marca 2012
Kolory!

Spektakle dla najnaj闚 to idealna oferta dla wszystkich dzidzi. Nie trwaj d逝go, nie maj skomplikowanej fabu造 i nie trzeba si potwornie skupia na dialogach. I najwa積iejsze: spektakle dla dzieci najm這dszych (mniej wi璚ej od drugiego roku 篡cia) wprowadzaj w 鈍iat teatru pokazuj帷 jego magi. Nie bez przyczyny nazywaj si inicjacyjne, poniewa s swoistym chrztem przysz貫go teatromaniaka. Niby jest scena, ale czasami mo積a na ni wej嗆, niby jest ciemniej ni zwykle ale 鈍iat這 jest tylko troch przygaszone. Mo積a siedzie samemu/samej w pierwszym rz璠zie na poduchach, ale mama jest tu za plecami (albo siedzimy u niej na kolanach i to te jest bezpieczne). I nagle okazuje si, 瞠 teatr nie gryzie, aktorzy ca趾iem blisko nas pokazuj r騜ne sztuczki i si jeszcze u鄉iechaj. Oferta dla najm這dszych na polskich scenach jest coraz bardziej szeroka, ale nadal rodzice nie wiedz, kiedy tak naprawd zaczyna chodzi z dzieckiem do teatru. Kole瘸nka powiedzia豉 mi dzisiaj „wiesz, ba豉m si przyj嗆 z c鏎k na przedstawienie, aby jej nie zrazi”. Nie ma bowiem rzeczy gorszej ni trauma zjedzenia ksi篹niczki przez smoka, huku burzy czy gro幡ego lwa. Dlatego te „Pokolorowanki” wystawiane na co dzie w 堯dzkim teatrze Pinokio s spokojne i 豉godne. W Warszawie scena Instytutu Teatralnego idealnie nadaje si na takie w豉郾ie bajki: nie jest du瘸, nie ma z這wieszczej kurtyny, a przed wej軼iem na widowni mo積a si pobawi w specjalnie przygotowanym k帷iku (i jeszcze naci庵n望 rodzic闚 na ksi捫ki, kt鏎e s sprzedawane tu obok). Nie no, warunki cieplarniane dla najnaj闚 na najwy窺zym poziomie.

Oto spektakl si zaczyna, aktorzy wprowadzaj wszystkich przez korytarz zbudowany z pomalowanych 軼ian, kt鏎e kryj w sobie skarby typu kolorowe pi鏎ka. I idzie taki ma造 widz i nagle aktor obsypuje go puszkiem. Rozlega si westchnienie „aaach”, bo to niespodziana, tak mie na nosie 鄴速e pi鏎ko. Tak si tu wszyscy czaruj przez ca造 czas, bo zaraz trzeba zaj帷 miejsca i patrze, jak trzy postaci: malarz, On i Ona pr鏏uj znale潭 kolory. Wszystko po to, aby nasz 鈍iat przesta by bia造 i zacz掖 nabiera znacze. Bo niebieski to niebo i woda, a 鄴速y to s這鎍e i piasek. S tu pod逝積e naczynia, w kt鏎ych malarz miesza wod z barwnikami, ale najpierw- aby je zdoby- postaci chodz z p璠zelkami mi璠zy dzie熤i i pobieraj z nich odpowiednie kolory. Blond loczki przydadz si do 鄴速ego, a czerwone rajstopy do pomalowania serca. I tak dzieci wsp馧tworz 鈍iat, kt鏎y na scenie zmienia si jak w kalejdoskopie.

Bardzo dobre rozpocz璚ie drugiej edycji Ma造ch Warszawskich Spotka Teatralnych. Bo jak najnaje ju przygotowa造 nam kolory, to pora na dalsze historie. Ciekawe, jakie?

kolory

 
1 , 2 , 3